دو مسیر، یک هدف؛ مقایسه عملکرد پتروشیمی شازند و جم در صنعت پلیمر

صنعت پتروشیمی ایران طی سال‌های گذشته رشد قابل توجهی داشته و مجتمع‌های متعددی در حوزه تولید پلیمر نقش‌آفرینی می‌کنند. در این میان، پتروشیمی شازند (واقع در استان مرکزی) و پتروشیمی جم (مستقر در منطقه ویژه اقتصادی عسلویه)، دو قطب مهم این صنعت به شمار می‌آیند که مقایسه عملکرد آن‌ها ابعاد جالبی از تنوع و تمرکز در زنجیره تولید پتروشیمی کشور را نمایان می‌سازد.

پتروشیمی شازند؛ تولید در قلب ایران

مجتمع پتروشیمی شازند با بهره‌گیری از فناوری‌های اروپایی و نیروی انسانی متخصص، یکی از متنوع‌ترین سبدهای محصولات پلیمری کشور را در اختیار دارد. تولید پلی‌اتیلن، پلی‌پروپیلن، پلی‌کربنات و بوتن-۱ تنها بخشی از ظرفیت این مجموعه است که سالانه بالغ بر ۱.۵ میلیون تن مواد اولیه پلیمری تولید می‌کند.

با وجود این، موقعیت جغرافیایی این مجتمع در مرکز کشور موجب شده صادرات محصولات آن با دشواری‌هایی مواجه شود. تأمین خوراک نیز به دلیل فاصله از منابع گازی جنوب، گاه با چالش‌هایی همراه است.

پتروشیمی جم؛ صادرات‌محوری در لبه‌ی خلیج فارس

در مقابل، پتروشیمی جم به واسطه نزدیکی به منابع گاز پارس جنوبی و قرار داشتن در منطقه عسلویه، از مزیت دسترسی مستقیم به خوراک برخوردار است. این مجتمع با تمرکز بر تولید پلی‌اتیلن و بوتادین، بخش مهمی از محصولات خود را به کشورهای آسیایی و اروپایی صادر می‌کند.

ظرفیت سالانه پتروشیمی جم حدود ۱.۲ میلیون تن برآورد می‌شود و استفاده از فناوری‌های پیشرفته اروپایی، بهره‌وری بالا و سرعت عملیات را برای این مجموعه به ارمغان آورده است.

دو مسیر، یک هدف

با اینکه هر دو مجتمع در تولید محصولات پلیمری نقش بسزایی دارند، رویکرد آن‌ها متفاوت است؛ پتروشیمی شازند با تنوع تولید در بازار داخلی اثرگذار است و پتروشیمی جم با تمرکز بر صادرات، نقش‌آفرین در بازار جهانی.

کارشناسان معتقدند با رفع چالش‌هایی چون به‌روزرسانی تجهیزات در شازند و کاهش وابستگی به بازارهای خارجی در جم، این دو مجتمع می‌توانند مکمل یکدیگر در توسعه صنعت پتروشیمی کشور باشند.