ایران برای جهش اقتصادی به دهها برنامه نیاز ندارد؛ فعلاً دو تصمیم بزرگ کافی است!
یک خبرنگار حوزه انرژی نوشت: کشورهای جهان برای دستیابی به رشد اقتصادی، برنامههای پنجساله و دهساله تدوین میکنند، میلیاردها دلار سرمایه جذب میکنند و برای افزایش تولید، توسعه صادرات و رشد اقتصادی به...
به گزارش پتروشیمی آنلاین؛ اکبر شیرخانی طی یادداشتی نوشت:
کشورهای جهان برای دستیابی به رشد اقتصادی، برنامههای پنجساله و دهساله تدوین میکنند، میلیاردها دلار سرمایه جذب میکنند و برای افزایش تولید، توسعه صادرات و رشد اقتصادی به رقابت میپردازند؛ اما ایران پیش از اجرای دهها برنامه توسعهای، تنها به چند تصمیم بزرگ و شجاعانه نیاز دارد!
جلال رشیدیکوچی، نماینده سابق مجلس، مدعی شده است که صنعت خودروسازی داخلی سالانه حدود ۸۰ میلیارد دلار به کشور خسارت وارد میکند؛ رقمی حیرتآور که اگرچه نیازمند راستیآزمایی دقیقتر است، اما عمق نگرانیها درباره هزینههای انحصار، مصرف بالای سوخت، آلودگی هوا و ناکارآمدی صنعت خودرو را نشان میدهد.
از سوی دیگر، حسین سلاحورزی، رئیس پیشین اتاق بازرگانی ایران، هزینه سالانه حضور اتباع خارجی، عمدتاً افغانستانی، را حدود ۱۸ میلیارد دلار برآورد کرده است؛ رقمی که موضوع هزینههای یارانهای و ضرورت ساماندهی مهاجرت را به یکی از مباحث مهم اقتصادی تبدیل میکند. البته برای محاسبه هزینه خالص مهاجرت باید منافع اقتصادی فعالیت مهاجران نیز در نظر گرفته شود.
مجموع این دو برآورد به رقم باورنکردنی ۹۸ میلیارد دلار در سال میرسد! هرچند این رقم به معنای امکان صرفهجویی قطعی و فوری چنین مبلغی نیست، اما ضرورت اصلاح سیاستهای پرهزینه اقتصادی را آشکار میکند.
نکته مهمتر آنجاست که اصلاح صنعت خودروسازی و ساماندهی اصولی حضور اتباع خارجی، تازه آغاز راه است!
تصور کنید در کنار این دو اصلاح اساسی، تحریمهای اقتصادی نیز برداشته شوند، برنامههای توسعه کشور بهدرستی اجرا شوند، سرمایهگذاری داخلی و خارجی رونق بگیرد و ظرفیت عظیم نفت، گاز، پتروشیمی، معادن، گردشگری، ترانزیت و انرژیهای تجدیدپذیر فعال شود.
تصور کنید ایران بهجای خامفروشی، زنجیره ارزش صنایع خود را تکمیل کند؛ بهجای هدررفت انرژی، به قطب تولید و صادرات تبدیل شود و بهجای فرار سرمایه، مقصد سرمایهگذاران بزرگ منطقه باشد.
آن زمان دیگر صحبت از صرفهجویی چند میلیارد دلاری نیست؛ بلکه سخن از ظهور اقتصادی قدرتمند و متفاوت در منطقه خواهد بود.
ایران کشور فقیری نیست؛ ایران کشوری فوقالعاده ثروتمند است که بخشی از ظرفیتهای عظیم آن قربانی تصمیمات اشتباه، مدیریت ناکارآمد، تحریمها و فرصتسوزیهای اقتصادی شده است.
برای ساختن ایرانی قدرتمند، همیشه نیازی به خلق منابع جدید نیست؛ گاهی کافی است جلوی هدررفت ثروتی را بگیریم که همین امروز در اختیار داریم.
ایران با این حجم از منابع طبیعی، موقعیت جغرافیایی استثنایی، ظرفیت انسانی و فرصتهای اقتصادی، حقیقتاً سرزمینی کمنظیر است.
ایران واقعاً نظرکرده خداست؛ فقط باید قدر این سرزمین و ثروت بینظیرش را بدانیم.
بدون نظر! اولین نفر باشید