جناب پزشکیان! آماده‌ام مشکلِ سوخت در ایران را حل کنم
رییس کمیته صنایع پایین دست و بالادست صنعت نفت اتاق بازرگانی ایران، خطاب به رییس‌جمهور نوشت: اینجانب، با اتکا به تجربه سال‌ها فعالیت در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی و شناخت نزدیک از چالش‌های این حوزه،...
محسن بیگلربیگی طی نامه‌ای به مسعود پزشکیان، رییس‌جمهور نوشت:
بسمه‌تعالی
جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
موضوع: اعلام آمادگی برای ارائه و راهبری برنامه ملی مدیریت مصرف سوخت و انرژی در شرایط ویژه کشور
با سلام و احترام،
کشور عزیزمان در مقطعی حساس قرار گرفته است. آسیب‌های واردشده به بخشی از زیرساخت‌های حیاتی، تداوم ناترازی در حوزه انرژی و چشم‌انداز دشوار تأمین و مدیریت مصرف در تابستان و زمستان پیش‌رو، ایجاب می‌کند که همه ظرفیت‌های علمی، تخصصی و مدیریتی کشور، فارغ از جایگاه‌های سازمانی و ملاحظات اداری، برای عبور از این شرایط به میدان آورده شوند.
اینجانب، با اتکا به تجربه سال‌ها فعالیت در صنعت نفت، گاز و پتروشیمی و شناخت نزدیک از چالش‌های این حوزه، مجموعه‌ای از طرح‌ها و راهکارهای عملیاتی برای مدیریت مصرف سوخت، افزایش بهره‌وری، کاهش اتلاف انرژی و مدیریت شرایط بحرانی تدوین کرده‌ام که باور دارم قابلیت اجرا و اثربخشی در شرایط فعلی کشور را دارد.
در دو سال گذشته، هرگاه از بی‌توجهی به راهکارهای کارشناسی برای حل مشکلات کشور ناامید شدم، ترجیح دادم به جای گلایه، دیدگاه‌ها و پیشنهادهای خود را در قالب یادداشت‌های تخصصی در روزنامه‌های رسمی و جراید کشور منتشر کنم؛ با این امید که شاید بتواند آغازگر گفت‌وگویی کارشناسی باشد. با این حال، تاکنون هیچ‌گاه فرصت ارائه مستقیم این پیشنهادها یا دریافت بازخورد مؤثر از سوی مسئولان ذی‌ربط فراهم نشده است.
جناب آقای رئیس‌جمهور،
انگیزه نگارش این نامه، نه مطالبه مسئولیت و نه دستیابی به جایگاه مدیریتی است. حقیقت آن است که نگاه انسان، پس از آنکه صاحب فرزند می‌شود، دگرگون می‌شود. دغدغه‌های شخصی، جای خود را به نگرانی برای آینده سرزمینی می‌دهد که فرزندانمان قرار است در آن زندگی کنند.
چندی پیش، حدود ساعت سه بامداد، پسر شش‌ساله‌ام «امیرحسین» از خواب بیدار شد و آب خواست. نه در یخچال آبی وجود داشت، نه چای‌ساز و نه از شیر آب، آبی قابل استفاده برای نوشیدن در دسترس بود و در آن ساعت نیز امکان تهیه آب وجود نداشت. ناچار شدم یخ‌های داخل فریزر را در قابلمه‌ای روی اجاق ذوب کنم تا عطش فرزندم برطرف شود.
چند روز بعد، میزبان یکی از دوستانم بودم که در یکی از کشورهای همسایه ساکن است. همسر ایشان با افتخار از امکانات مجتمع مسکونی محل سکونتشان سخن می‌گفت؛ از جمله اینکه حتی آب مورد استفاده در سرویس‌های بهداشتی و حمام نیز تصفیه می‌شود تا سلامت پوست و موی ساکنان حفظ گردد.
در همان لحظه، بی‌اختیار اشک بر چشمانم نشست. نه از سر حسرت نسبت به امکانات دیگران، بلکه از این اندیشه که ما با فرزندان این سرزمین چه خواهیم کرد؟ چگونه انتظار داریم نسل آینده، عاشق ایران، متعصب به وطن و امیدوار به ساختن آن باشد، اگر نتوانیم حداقل‌های یک زندگی شایسته را برای آنان فراهم کنیم؟
از همین رو، جنس نگرانی و دغدغه‌مندی اینجانب، دغدغه یک پدر جوان برای آینده ایران است؛ نه دغدغه فردی که در پی منصب، عنوان یا منفعت شخصی باشد.
بر همین اساس، آمادگی کامل خود را برای ارائه برنامه‌های تدوین‌شده و نیز پذیرش مسئولیت طراحی، هماهنگی و راهبری این مأموریت ملی اعلام می‌دارم. این آمادگی، بدون هرگونه مطالبه مالی، حقوق، مزایا، جایگاه سازمانی یا تشریفات مدیریتی و صرفاً با انگیزه انجام وظیفه ملی و خدمت به مردم عزیز ایران است.
خواهشمند است در صورت صلاحدید، دستور فرمایید جلسه‌ای تخصصی با حضور کارشناسان و مسئولان ذی‌ربط در نهاد ریاست جمهوری، وزارت نفت، وزارت نیرو، سازمان برنامه و بودجه و سایر دستگاه‌های مرتبط برگزار شود تا فرصت ارائه، بررسی و ارزیابی این طرح‌ها و راهکارهای اجرایی فراهم گردد.
اینجانب اطمینان دارم که با هم‌افزایی میان دولت، متخصصان و بخش‌های اجرایی کشور، می‌توان از شرایط دشوار پیش‌رو با کمترین هزینه عبور کرد و پایه‌های اصلاح پایدار الگوی مصرف انرژی را نیز بنیان نهاد.
با تقدیم احترام
محسن بیگلربیگی
رییس کمیته صنایع پایین دست و بالادست صنعت نفت اتاق بازرگانی ایران
کارشناس ارشد تبدیل انرژی
بدون نظر! اولین نفر باشید