صندوقهای انرژی در بورس؛ اقدامی که نمیتواند بحرانهای عمیق مالی نفت را حل کند
به گزارش پتروشيمي آنلاین :
با اشاره به سال سرمایهگذاری برای تولید، گفت: موتور محرک اقتصاد ایران صنعت نفت است و تا زمانی که صنعت نفت به حرکت درنیاید، نمیتوان انتظار داشت تولید در سایر بخشهای اقتصاد شکل بگیرد.
وی ادامه داد: ایران با دارا بودن بیشترین ذخایر نفت و گاز در میان کشورهای جهان، قابلیت تولید حدود ۳۴۰ میلیارد بشکه معادل نفت و گاز را دارد. با این حال، در چندین دهه گذشته، سرمایهگذاری لازم برای بهرهبرداری بهینه از این منابع و صادرات آن صورت نگرفته است و حتی آنچه تاکنون تولید شده، ارزش افزوده قابلتوجهی به همراه نداشته است.
این کارشناس حوزه انرژی تصریح کرد: اگر این ذخایر خدادادی به سرعت تولید و به منابع مالی برای سرمایهگذاری در بخشهای دیگر اقتصادی کشور تبدیل نشوند، ممکن است در دهههای آینده، با کاهش نیاز جهانی به هیدروکربنها به علت توسعه انرژیهای تجدیدپذیر، بخشی از این ذخایر دیگر قابل استفاده نباشد. بنابراین، ضروری است هر چه سریعتر با استفاده از سرمایههای خرد موجود در بورس یا همکاری با کشورهایی نظیر چین و روسیه، از این منابع بهرهبرداری شود.
دادرس خاطرنشان کرد: نیاز به جذب تکنولوژیهای روز و سرمایهگذاریهای کلان در صنعت نفت و گاز ایران سالهاست که از سوی مدیران ارشد وزارت نفت مطرح شده است. متخصصین بر این باورند که عدم توجه به این موضوع حتی میتواند تأمین انرژی داخلی را به خطر بیاندازد و ایران ممکن است واردکننده انرژی شود.
وی افزود: یک تفکر اشتباه در میان برخی از متخصصان این است که چون صنعت نفت جذاب است، بهتر است از سرمایههای خارجی در این بخش استفاده کنیم. این دیدگاه باید اصلاح شود و در سالی که به سرمایهگذاری برای تولید مزین است، لازم است این بخش از سرمایههای داخلی نیز بهرهمند شود. ایجاد صندوقهای توسعه برای بخشهای مختلف در بورس، اقدامی ضروری به نظر میرسد.
وی تاکید کرد: مسئله اصلی در صنعت نفت بخش بالادست است، اما جذب سرمایهگذار در این بخش اندک است. باید بستههای تشویقی مناسبی فراهم شود تا سرمایهگذاران به فعالیت در بخش بالادست صنعت نفت ترغیب شوند. با این حال، نباید انتظار سوددهی کوتاهمدت داشت، چرا که سرمایهگذاری در بخش بالادست معمولاً بازگشت طولانیمدت دارد و این موضوع باید در برنامهریزی مدیران لحاظ شود.
این کارشناس حوزه انرژی اولویت جذب سرمایهگذاری و تکنولوژی در صنعت نفت و گاز را در میادین مشترک نفت و گاز در خلیج فارس و مرزهای عراق عنوان کرد تا تأخیرهای گذشته در بهرهبرداری از این میادین جبران شود، زیرا در غیر این صورت ممکن است منابع ملی کشور به کشورهای همسایه واگذار شود.
دادرس پیشنهاد کرد: توجه به میادین قدیمی باید در اولویت باشد، زیرا این میادین با کمترین سرمایهگذاری قابل احیا هستند و نرخ بازگشت سرمایه در آنها کوتاهمدت است.
وی ادامه داد: سرمایهگذاری صرفاً به معنای پول نیست؛ شرکتهای دانشبنیان با دانش خود و یا بخش خصوصی با توان ساخت تجهیزات و واردات آن میتوانند در افزایش تولیدات بخش بالادست صنعت نفت و گاز نقشآفرینی کنند. بنابراین، زمینه سرمایهگذاری در صنعت نفت نباید تنها محدود به جذب پول شود.
دادرس در پایان تصریح کرد: برنامهریزی برای خاموش کردن گازهای فلر و بهرهگیری از آنها، یکی از پروژههای مهمی است که میتواند منجر به رشد تولید انرژی در کشور شود و این اقدام از سوی صنعت نفت کلید خورده است.
بدون نظر! اولین نفر باشید