مزیت ایران پتروشیمی است، نه پیازکاری در بیابان

به گزارش پتروشیمی آنلاین؛ علی‌اکبر شیرخانی با انتقاد از توسعه کشاورزی پرمصرف در بیابان در بحران آبی فعلی کشور نوشت:

ایران بیش از ۱۰۰ میلیون تن ظرفیت تولید پتروشیمی دارد و قرار است این ظرفیت تا سال‌های آینده به حدود ۱۳۰ میلیون تن برسد. این صنعت فقط در ۹ ماه یک سال بیش از ۱۹ میلیارد دلار صادرات داشته و حتی توان تأمین بخشی از هزینه‌های کشور را دارد؛ اما همچنان از کمبود سرمایه و قطع گاز رنج می‌برد.

کشاورزی حدود ۹۰ درصد آب شیرین کشور را مصرف می‌کند؛ آن هم در شرایطی که بهره‌وری آب بسیار پایین است و حفر چاه‌ها و کشت‌های پرمصرف مانند پیاز در مناطق خشک فشار شدیدی بر منابع آبی وارد کرده است.

اگر دولت پروژه‌های نیمه‌تمام پتروشیمی را تکمیل کند، درآمد به دست آمده به‌قدری بالاست که می‌توان به‌جای توسعه کشاورزی پرآب، به کشاورزان مناطق بیابانی حقوق ثابت پرداخت کرد تا از هدررفت آب و انرژی جلوگیری شود.

برای محصولاتی که آب‌بَر هستند، می‌توان از سیاست‌های تجاری و وارداتی هوشمندانه استفاده کرد؛ کشورهایی وجود دارند که به دلیل سدسازی روی مرزهای شرقی، آب فراوان در اختیار دارند و تأمین این محصولات برای آنها به‌صرفه‌تر از کشت در کویر ایران است.

وقتی ایران در پتروشیمی حدود ۲.۸ درصد از ظرفیت جهان و بیش از ۲۸ درصد از ظرفیت منطقه را در اختیار دارد، اصرار بر توسعه کشاورزی پرمصرف در بیابان، نه منطقی است و نه اقتصادی. دولت باید مزیت‌های ملی را بشناسد و براساس آنها سیاست‌گذاری کند.