سودآوری پتروشیمی زاگرس در سالی بحرانی؛ نجات از زیان با اصلاحات عملیاتی و مدیریت هوشمند
به گزارش پتروشيمي آنلاین :
سال ۱۴۰۳ برای صنعت متانول ایران، سالی پرچالش و دشوار بود. افزایش شدید نرخ خوراک گاز، ناپایداری در تأمین یوتیلیتی و قطعیهای مکرر، بسیاری از تولیدکنندگان را در آستانه زیاندهی قرار داد. پتروشیمی زاگرس نیز از این بحرانها بینصیب نماند و مدیران آن بارها نسبت به شرایط نامطلوب تولید و فروش هشدار داده بودند.
با این حال، صورتهای مالی حسابرسیشده شرکت تصویری متفاوت و شگفتانگیز ارائه میدهد: سود خالص پتروشیمی زاگرس نسبت به سال گذشته ۳.۵ برابر افزایش یافته است.
اصلاحات عملیاتی؛ کلید چرخش عملکردی
نخستین عامل این تحول را باید در بازنگری فرآیندهای تولید جستوجو کرد. با هدایت دکتر متین دیداری، مجموعهای از اقدامات اصلاحی با هدف کاهش مصرف گاز و افزایش بهرهوری اجرایی شد:
– اجرای پروژه PSA و جمعآوری گازهای فلر در هر دو سایت تولیدی
– استفاده مجدد از گازهای بازیافتی در فرآیند تولید
– کاهش هزینههای حملونقل از طریق ادغام مسیرهای صادراتی، کاهش تعداد بنادر و مدیریت زمانبندیها
– انجام اورهال تجهیزات در زمان قطعی گاز، بهمنظور جلوگیری از توقفهای ناگهانی تولید
پشت پرده سودآوری؛ واقعیتهای تلخ پابرجا هستند
با وجود ثبت درآمد عملیاتی ۲۴ هزار میلیارد تومان و سود ناخالص ۷.۶ هزار میلیارد تومان، بررسی دقیقتر نشان میدهد که حاشیه سود شرکت حدود ۳۰ درصد بوده است. این رقم با توجه به سرمایهگذاریهای سنگین و طرحهای توسعهای در دست اجرا – از جمله پروژه اتانول سنتزی، واحد ASU و احداث نیروگاه برق – چندان چشمگیر تلقی نمیشود.
در واقع، فشار مداوم ناشی از قیمت بالای خوراک گازی و سرویسهای جانبی همچنان بر سودآوری شرکت سایه افکنده است. کاهش تولید به ۱.۷ میلیون تن در سال گذشته نیز گویای این واقعیت است که در شرایط فعلی، تولید بیشتر لزوماً به معنای سود بیشتر نیست؛ بلکه میتواند زیانآور باشد.
دستاوردی شکننده در سایه سیاستهای کلان
پتروشیمی زاگرس در سالی بحرانی موفق شد برخلاف جریان، خود را در موقعیت سودآوری قرار دهد. اما این دستاورد، هرچند قابلتحسین، پایدار نخواهد بود مگر آنکه سیاستهای بالادستی در حوزه انرژی و خوراک اصلاح شوند. تکرار چنین عملکردی در سالهای آینده نه حاصل معجزه مدیریتی، بلکه نیازمند تصمیمسازی در سطح کلان اقتصادی کشور است.
بدون نظر! اولین نفر باشید